ناپایداری شانه

ناپایداری شانه ممکن است به یکی از شکلهای زیر بروز کند:

۱)دررفتگی حاد که در ۹۰ درصد موارد قدامی است یعنی سر استخوان بازو به سمت جلو در میرود .این حالت بیشتر به دنبال آسیبهای حاد ورزشی یا غیر ورزشی ایجاد میشود .نوع خلفی و به ندرت تحتانی با شیوع کمتری اتفاق میافتد.نوع خلفی در افرادی که دچار تشنج یا برق گرفتگی میشوند شیوع بیشتری دارد.

۲)دررفتگی راجعه یا مکرر: وقتی شانه بری بار دوم یا بیشتر دچار دررفتگی شود.

عواملی که احتمال مکرر شدن دررفتگی را افزایش میدهند عبارتند از:

سن زیر ۲۰-۳۰ سال مهمترین عامل است به گونه ای که اگر فردی دچار دررفتگی شود در۸۰درصد موارد دوباره دچار دررفتگی میشود .افراد ورزشکار و همینطور افراد مبتلا به شلی لیگامانی هم شانس بیشتری برای تکرار دررفتگی دارند.اگر دررفتگی همراه شکستگی سر استخوان بازو یا گودی گلنویید باشد نیز شانس دررفتگی دوباره افزایش می یابد.

۳)دررفتگی چندسویه: این حالت بیشتر در افراد مبتلا به شلی لیگامانی و اغلب بدون سابقه آسیب یا ضربه به شانه رخ مبدهد

سبب شناسی

دربیماران مبتلا به دررفتگی راجعه ، بی ثباتی شانه  در نتیجه بافت های آسیب دیده(کندگی لابروم یا پارگی کپسول) از آسیب اولیه  است.آنها معمولا یک رویداد خاص که در طی آن شانه دچار آسیب یا دررفتگی شده بود را به یاد دارند.این حالت بیشتر در در افراد جوان و ورزشکار اتفاق میافتد.در حقیقت، وقتی اولین دررفتگی رخ می دهد، هر چه فرد جوان تر و فعالتر باشد شانس تکرار دررفتگی بیشتر است.این بی ثباتی معمولا یک سویه میباشد.اگر اولین دررفتگی در طول سالهای نوجوانی رخ  دهد ، در۹۰درصد موارد دوباره دچار دررفتگی میشود.بااین حال، اگرفردی برای اولین بار بعد از ۴۰ سالگی دچار دررفتگی شود کمتر از ۱۰ درصد خطر ابتلا به بی ثباتی مزمن وجود دارد.

تشخیص

اساس تشخیص با معاینه بالینی است اما شیوه های تصویر برداری نیز کمک زیادی میکنند.در موارد حاد  رادیوگرافی ساده و در موارد مزمن یا راجعه نیاز به سی تی اسکن و ام آر آی یا ام آر آرتروگرافی(ام آر آی با تزریق ماده حاجب به داخل مفصل شانه) کمک کننده است.

درمان

پس از اولین دررفتگی معمولا نگهدارنده و با تقویت عضلانی است .در موارد زیر نیاز به جراحی میشود:

۱)فرد فعال یا ورزشکار زیر ۳۰ سال که دچار اولین دررفتگی شده است .

۲)دررفتگی راجعه یا مکرر

۳)دررفتگی همراه با شکستگی

جراحی

در صورتی که جراح تبحر داشته باشد  جراحی آرتروسکوپیک بهترین روش است.البته در مواردی که به علت شدت آسیب یا تکرار زیاد دررفتگی نقص استخوانی ایجاد شده باشد ممکن است نیاز به جراحی باز شود.

دیدگاه خود را بیان کنید