پارگی روتاتور کاف

مقدمه

روتاتور کاف از تاندون های چهار عضله تشکیل شده است. آنها شامل سوپراسپیناتوس  ،اینفراسپیناتوس، ساب اسکاپولاریس، ترس  مینور هستند. این عضلات ازاستخوان کتف آغاز شده و به صورت یک تاندن یکپارچه به سر استخوان بازو میچسبد. اصطلاح روتاتور کاف توصیف ساده ای است از کاری که این عضلات و تاندونها انجام میدهند. علاوه بر چرخش استخوان بازو (چرخش شانه)، روتاتور کاف  توپ شانه ( سر استخوان بازو) را  در مفصل تثبیت میکند و هنگام بالا بردن بازو از جابجایی سر استخوان به سمت بالا جلوگیری میکند.. بیشترین پارگی روتاتور کاف در تاندون سوپراسپیناتوس  رخ می دهد، اما بخش های دیگر کاف نیز ممکن است درگیر شود.

سبب شناسی

پارگی کاف ممکن است از صدمه به شانه، مانند شکستگی یا در رفتگی ناشی شده باشد. به طور کلی پارگی روتاتورکاف معمولا در افراد بالای ۴۰  سال رخ می دهد. این پدیده هنگامی که در بیماران جوان رخ می دهد معمولا به دلیل ترومای حاد، فعالیتهای بالای سر تکراری یا فعالیت های ورزشی است.

پارگی روتاتور کاف ممکن است از شغل یک نفر ناشی شود. کارگران ساختمانی، نقاشان و افرادی که کار تکراری بالای سر انجام می دهند بیشتر در معرض خطر هستند. ورزشکارانی که در ورزش نیاز به فعالیت بالای سر گسترده دارند نیز مستعد ابتلا به پارگی روتاتور کاف هستند. بازیکنان بیس بال، والیبال و تنیس و شناگران معمولا دارای ناراحتی شانه هستند که ممکن است ناشی ازآسیب روتاتور کاف باشد.

پارگی سوپراسپیناتوس

 

علائم

علائم پارگی روتاتور کاف ممکن است به طور ناگهانی و یا به تدریج پیشرفت کند. درد حاد معمولاَ به دنبال آسیب ناشی از کشش یا پاره شدن در اثر افتادن بر روی بازو و یا شانه حاصل می شود. وقتی که پارگی در اثر آسیب دیدن رخ می دهد ممکن است به صورت درد ناگهانی حاد یا احساس پارگی یا شنیدن یک صدای خاص و یا احساس ضعف ناگهانی در بازو باشد.

معمولاَ شروع درد آهسته است. بیماران اغلب دردی احساس میکنند که درامتداد بازو از شانه به سمت آرنج  کشیده میشود.بیماران به طور معمول در شب نمی توانند بر روی سمت مبتلا بخوابند و هنگامی که در خواب بر روی سمت مبتلا غلت میزنند از شدت درد بیدار می شوند. از دیگر نشانه ها شامل خشکی و از دست دادن حرکت است. ممکن است برای آنها بالا بردن دست به هنگام نظافت مو دشوار باشد یا انجام کارهایی که قبلاَ برای فرد مبتلا آسان بوده مانند رانندگی و یا بردن دست برای بستن سینه بند، الان دشوار و دردناک باشد.

تشخیص

تشخیص پارگی روتاتور کاف از طریق علائم بیماران، معاینه پزشک، اشعه ایکس و مطالعات تصویربرداری مانند MRI است. پزشک از طریق بررسی دامنه حرکت شانه در جهات مختلف و بررسی قدرت عضلات به تشخیص خواهد رسید.
پزشک اورتوپد همچنین باید  بی ثباتی شانه و مشکلات مفصل اکرومیوکلاویکولار و مشکلات گردن را بررسی کند.

بیمار مبتلا به یک پارگی روتاتور کاف ممکن است این علائم را داشته باشد:

۱٫    کاهش توده عضلانی شانه
۲٫    درد هنگام بلند کردن و پائین آوردن بازو
۳٫    ضعف در هنگام چرخش شانه
۴٫    کریپتوس( احساس صدا هنگام حرکت شانه)

اشعه ایکس آزمایش ساده و سریع برای تشخیص آرتریت شانه است ،با این حال بافت نرم مانند تاندون روتاتور کاف در اشعه ایکس دیده نمی شود. به همین علت پزشک شما ممکن است یکی دیگر از تست ها مانند سونوگرافی یا MRI  را که اجازه می دهد تجسم بهتری از ساختار بافت نرم داشته باشد، پیشنهاد دهد. این اطلاعات برای اینکه یک توصیه درمانی مناسب توسط  پزشک صادر شود نیاز است.

درمان سنتی

گزینه های درمان ممکن است شامل:

۱٫    استراحت کردن و محدود کردن فعالیت های  بالای سر
۲٫    استفاده از گردن آویز
۳٫    داروهای ضد التهاب
۴٫    تزریق استروئید(کورتون)
۵٫    تقویت کردن از طریق فیزیوتراپی

در بسیاری از موارد، درمان غیر جراحی می تواند به کاهش درد کمک کند. در برخی از موارد عملکرد شانه می تواند با فیزیوتراپی بهبود یابد. ممکن است چند هفته یا چند ماه برای بازگرداندن قدرت و تحرک به شانه بیمار زمان نیاز باشد.
در حالی که درمان محافظه کارانه برای پارگی جزئی(ناکامل) روتاتور کاف مناسب است، پارگی تمام ضخامت باید تحت درمان جراحی قرار گیرد.
هنگامی که یک تاندون کاف به طور کامل پاره شده است، کشش ناشی از عضلات روتاتورکاف باعث می شود که تاندون به دور از سر استخوان بازو و به سمت کتف جمع شود.
ترمیم تاندون کاف به خودی خود به استخوان بازو صورت نخواهد گرفت چون که از نظر فیزیکی، عضلات، تاندن را به سمت دور از استخوان سربازو میکشند(مانند کشی که در رفته باشد). به دنبال پارگی تاندن ، به علت عدم استفاده از ماهیچه ی کاف این عضله ضعیف ولاغر می شود. با گذشت زمان فیبرهای عضلانی با بافت چربی جایگزین میشود که این تغییرات شانس ترمیم موفق را کاهش می دهد.

درمان جراحی

بسیاری از عمل های جراحی می تواند به صورت سرپایی انجام شود. نوع عمل جراحی بستگی به اندازه و شکل و محل پارگی دارد. پارگی نسبی ممکن است تنها نیاز به یک روش ساده تمیز کردن به نام دبریدمنت داشته باشد اما اگر تاندون از محل اتصالش بر برجستگی استخوان بازو پاره شده باشد می توان آن را به طور مستقیم بهوسیله پیچهای ظریف به استخوان ترمیم کرد.
در اتاق عمل، جراح شما سطح زیر استخوان اکرومیون را بررسی خواهد کرد و احتمالاَ بخشی از آن را می تراشد( اگر ناصاف یا برجسته باشد).

به طور کلی ۳ رویکرد برای درمان جراحی در دسترس هستند شامل:

۱٫    درمان آرتوروسکوپی
۲٫    ترمیم نیمه باز
۳٫    جراحی باز

یک برش کوچک معمولاَ ۴ تا ۶ سانتی متر برای درمان نیمه باز استفاده میشود. اگر پارگی بزرگ یا پیچیده باشد و یا بازسازی اضافی مانند انتقال تاندون نیاز باشد، اغلب برش جراحی باز سنتی مورد نیاز است.

باز توانی

جراح اورتوپد باید یک برنامه ی توان بخشی فردی مناسب برای هر بیمار بر اساس یافته های حین عمل جراحی تعیین کند. همکاری جدی  بیمار در انجام برنامه ی توان بخشی برای دستیابی به یک نتیجه ی جراحی خوب بسیار مهم است.

دیدگاه خود را بیان کنید